Friday, March 17, 2017

නෙත් චමත් [නව ඇරඹුමක්] #08


 රියටම උදේ 08.45 වෙද්දීම නෙත්මි ‘සූරිය පබ්ලිකේෂන්ස්’ බිල්ඩිං එක ඇතුලේ. එ් වෙද්දි එතන වැඩ කරන අයගෙන් වුනත් ඇවිත් හිටියේ භාගයයි. මෙතන දුරකථන ක‍්‍රියාකරවන්නිය වගේම පිළිගැනීමේ නිළධාරිනියත් වුනු රසිකා පවා එ් වෙද්දී වැඩට ඇවිත් වාඩිවුණා විතරයි. නෙත්මි රිෂෙප්ෂන් එක ලඟට ගියේ ටිකක් විතර බයකින්. එදා නම් ඉන්ටවිව් වලට කට්ටිය ඇවිත් හිටියා. අද කෙල්ල තනියෙන්...

‘එක්ස්කියුස් මී... මට... ම්... රණවීර සර්ව හම්බවෙන්න පුළුවන් ද...?’’

‘‘ම්ම්..ම්... ඔයා නෙත්මි නේද ?’’

Wednesday, March 15, 2017

නෙත් චමත් [ආපසු නිවසට] #07


 03 පරිච්ඡේදය________________________________

කැඞී බිඳී, අවතැන් වුනු හිත අමාරුවෙන් එකලස් කරගෙන නෙත්මි ගෙට ගොඩවුනේ පොඩි බයකුත් හිතේ තියාගෙන... අම්මලට නම් කිව්වේ ඊයේ යාලූවෙකුගේ ගෙදර නතර වුනා කියලා... එයාලා දන්නව නම් ඊයේ මුළු රෑම හිටියේ කොල්ලෙක් එක්ක කියලා... මොනවායින් මොනවා වෙයිද කියලා කියන්න බෑ...!

‘චමත් අයියා... පව් ! නිදිමතේ ඩ‍්‍රයිව් කරගෙන ගිහින් කරදරයක් වෙයිද දන්නෑ...’

නෙත්මි දොරකඩින් ගෙට එන සද්දෙටයි නෙත්මිගේ අම්මා නිර්මලා හිස ඔසවලා බැලූවේ. අතු ගගා හිටි කොස්සත් පැත්තක දාලා එයා ඉක්මනට දොරකඩට ආවා. 

Sunday, March 12, 2017

නෙත් චමත් [ආදරයේ කෝඩුකාරයෝ] #06



චමත් වාහනය නැවැත්තුවේ වැල්ලවත්ත හරියෙදි. නිස්කලංක තැනක, පාර අයිනට වෙන්න නවත්තලා චමත් එහෙමම හැරිලා නෙත්මි දිහා බැලූවා. කෙල්ලත් චමත් දිහාව බැලූවේ එ් වෙලාවෙදිමයි. දෙන්නගෙම ඇස් හිනාවුනා. චමත් එ් ලස්සන සුදු මූණ දිහා බලාගෙන ලස්සනට හිනාවුණා. කෙල්ලත් තොල්පට තදකර ගෙනම ලස්සනට හිනාවෙලා චමත් දිහා බලාගෙනම උන්නා.

‘‘ලස්සන ඇස් දෙක ලඟ...
බිඳුවක් නතරවෙන්න අවසර දැයි කියන්න.....’’

චමත්ට මතක් වුනේ කිංස්ලි පීරිස් ගේ සිංදුවක්...

Thursday, March 9, 2017

නෙත් චමත් [ගලවා ගැනීමේ මෙහෙයුම] #05




‘‘එ් කියන්නේ චමත් සර් සල්ලි දීලා මාව එලියට ගන්නයි හදන්නේ... මේ ගොල්ලෝ කීයක් ඉල්ලයිද දන්නෑ...’’ නෙත්මි හිතුවා.

‘‘සර්... මොකක්ද සර් කරන්න හදන්නේ...?’’

චමත්ට ‘අයියා’ කියලා කියන්න තරම් ඇඳුනුම් කමක් මේ වෙන කොට නෙත්මිගේ හිතේ තිබුණා වුනත්, කෙල්ල චමත්ට කථා කරද්දී එහෙම කිව්වේ නම් නෑ...

Tuesday, March 7, 2017

නෙත් චමත් [ගැලවීමේ සැලසුම] #04


02 පරිච්ඡේදය_________________________________________________


චමත් හිටියේ කාමරයේ එහෙට මෙහෙට ඇවිදින ගමන්. කොල්ලා ඉන්නේ බර කල්පනාවක බව නෙත්මිට පේනවා. එයා චමත්ට බාධා කරන්න ගියේ නෑ. චමත්ට එයාගේ පාඩුවේ කල්පනාව දාගෙන ඉන්න දීලා නෙත්මි කල්පනා කලේ දැන් ගෙදර මොනා වෙලා ඇතිද කියලා...

චමත් දහ අතේ කල්පනා කරන්නේ දැන් මේ කෙල්ලට මොකද කරන්නේ කියලා. නෙත්මි පැය ගාණක් දිස්සේ කියපු කථාව ඇහුවම මේ කෙල්ල අහිංසකයි කියලා චමත්ට තිබුණු විශ්වාසය තවත් තහවුරු වුනා. දැන් ඉතින් මේකට මොනා හරි කරන්නම  ඕනේ.

Sunday, March 5, 2017

නෙත් චමත් [නෙත්මිගේ කථාව] #03



නෙත්මි කාලා, අත හෝදගෙන ඇවිත් ඇඳේ පුරුදු තැනින්ම වාඩිවුනා. එ් වෙනකොට චමත් ඇඳේ හරස් අතට දිගෑදීලා හිටියේ. ඇස් දෙකත් පියාගෙන හිටියට චමත් නිදා නෑ කියලා නෙත්මි දන්නවා. එයා වාඩිවුනු ගමන්ම ඇඳේ ඇතිවුනු පුංචි වෙනස නිසා චමත් ඇස් ඇරලා නෙත්මි දිහා බැලූවා.

‘‘දැන් ඉතී...න්...’’ චමත් තාලයකට වගේ කිව්වේ නෙත්මි දිහා බලමින්මයි. ‘‘මූලික මිනිස් අවශ්‍යතා නම් සම්පූර්ණයි...’’ චමත් කීවේ අමුතු බැරෑරුම් ශෛලියකින්.

එ් අපබ‍්‍රංශ කථාවට නෙත්මි ඇස් දෙකත් ලොකු කරගෙන බලන් ඉන්නවා දැක්කම චමත්ට හිනා යන්නත් ආවා.

‘‘නෑ... මේ මං කිව්වේ... ආහාර, ඇඳුම්, නිවාස ගැන... දැන් ඔන්න අපිට මුලින්ම කාමරයක් සපයලා දුන්නා... ඊට පස්සේ ඉතින් ඇඳුම් ප‍්‍රශ්ණයක් තිබිලා මම එ්කත් සෙට්ල් කලා. දැන් ආහාර ප‍්‍රශ්ණයත් ඉවරයිනේ...’’ 

Friday, March 3, 2017

නෙත් චමත් [අනපේක්ෂිත හමුව] #02


පුංචි කාමරයක්... වැඩිය බඩු මුකුත් නෑ. කාමරේ මැදම තිබුණේ ඩබල් ඇඳක්. බොරු කියන්න  ඕනෙ නෑ. එ්ක නම් ඇත්තටම ලස්සනයි - පිළිවෙලයි... කැත නැතිව නිදා ගන්න හිතෙනවා. එ් ඇරෙන්න තරමක කණ්ණාඩි මේසයක් එක්ක ඇඳුම් රැක් එකක් කාමරයේ තිබුණා. එක් කොනක කුඩා දොරක් තිබුණේ බාත්රූම් එකක් වෙන්න  ඕනෙ. කාමරයේ හැඩ බලන්න දෙයක් නැති වුනත් චමත් කලේ දොරෙන් ඇතුළු වෙනකොටම ඔය ටික ස්කෑන් කරගත්ත එක. රොෂේන් තමන්ව දොරෙන් ඇතුළට තල්ලූ කළ ගමන්ම වගේ අනෙක් පැත්තෙන් දොර වැහිලා අගුල වැටෙන හඬ ඔහුට ඇහුනා. හිටගෙන ඉඳන් කරන්න දෙයක් නෑ. එ් නිසා අවිඥානිකවම වගේ චමත් ඇදුනේ ඇඳ දිහාට. කකුලේ දාගෙන හිටිය ඩෙක්ෂූස් දෙක ගලවලා, කකුල් දෙකත් ඇඳ උඩට අරගෙන ඇලට් එකක් දාගෙන චමත් කල්පනා කලේ දැන් ඊලඟට මෙතන රඟ දැක්වෙන ජවනිකාව මොකක් වෙයිද කියලයි...

Wednesday, March 1, 2017

නෙත් චමත් [වෙනස්ම ආදර කථාවක්] #01



01 පරිච්ඡේදය_________________________________________________


      බොරැල්ලේ මංසන්ධියෙන් දකුණට හැරිලා බෞද්ධාලෝක මාවතට පිවිසුනු සුඛෝපභෝගී ප‍්‍රාඩෝ රථය වේගයෙන් තුම්මුල්ල දෙසට ධාවනය වෙමින් තිබුණා. සැඳෑ අන්ධකාරය කොළඹ නගරය වෙළා ගනිමින් තිබුණත්, අති දීප්ත වූ විදුලි ආලෝක ධාරා දසත පැතිරෙමින් තිබුණේ දහවලටත් වඩා එළියක් පතුරවමින්. රියේ ඉදිරිපස අසුනට හිස තද කරගෙන, චමත් හිටියේ කල්පනාබර ඉරියව්වකින්. කොල්ලා මේ හිටියට ඉන්නේ නොසන්සුන් මනසකින් බව තමයි පෙනෙන්නට තිබුණේ. එ් නොසන්සුන්කම තවත් වැඩි වන්නට වුනේ රථය BMICH එකේ ප‍්‍රධාන දොරටුව ලඟින් ගමන් ගන්නකොටයි...